مادربزرگ عزيزم توي سالِ هفتم است که مريضي گريبانت را گرفته ، مريضي که معلوم نشد از کجا آمد ولي تو آنقدر مقاوم بودي و هستي و خواهي بود که جلويش قد علم کني ...

مادربزرگم زماني که روپا ( روي پا ) بودي من نبودم ، تو کوچه‏ها دنبال توپ ميدويدم ، گه‏گداري هم که پيشت ميومدم را يادم نيست ، اما يادم هست که هميشه دليل جمع شدن ماها کنار هم بودي ... خدا توفيق بهم داد که مدتي من هم پرستاريت را کنم ، شبها بيرون اتاقت تا صبح بيدار بمونم با پسر‏خالم ، با اينکه هيچ کاري برايت نميکردم ... ولي بازهم دليلي بود براي ماندن من ... در اين چند ماه اخير که قدرت حرف زدنت بسيار کم شده است تازه ميفهمم چقدر دوستت دارم ... وقتي که بت ميگم چي ميخوايي ؟ ميگي سلامتي ، دلم ميريزد ... مامانجانم يادتِ چند سالِ پيش تو ماه رمضون با اينکه آلزايمر لعنتي بيشتر اسمها را از ذهنت برده بود به من گفتي روزه‏اي ؟ ... مامانجانم وقتي که همه يهو ميومديم اونجا و دورت جمع ميشديم و بعد که همه باهات خداحافظي ميکرديم يادتِ چه شکلي نگاه ميکردي ؟ ... مامانجانم فقط وجود تو باعث شده من بهترين شبهاي عمرم را در خانه‏ات رقم بزنم ... ولي افسوس که ...

نه تورو يادم مياد درست نه بابابزرگ را ، ولي ... همه‏جا ، چه تو محله چه تو بانک چه ... شنوفتم ( شنيدم ) که همه از خوبيهاي تو و شوهرت ( بابابزرگ ) ميگن ، دليلشم پرستاري همه بچه‏هات ازت هست ، حتي نوه‏ها ، اگر خوب نبودي همان سال اول ميفرستادنت خانه‏سالمندان ... ولي در تعجبم که چرا فقط درصدِ کمي از خوبي شما دوتا به بچه‏هاتون رسيده ؟ چه دايي‏ها ، چه خاله‏ها ، چه مادر خودم ... به هرکدوم درصدي رسيده ، ولي هيچکدوم 50% به بالا نيست  ... مامانجانم کاش ميتونستي ...

تورا خيلي‏ها ميشناسن ‍، ولي تو اين هفت سال شايد به تعداد انگشتانِ دست از تو ياد شده است ... ولي بدون که هميشه در يادِ ما هستي ...

مامانجانم ميدونم يجوري ميفهمي يکي اينجا برات يه چي نوشته ...

مامانجانم برات آرزوي بهبودي ميکنم ...

دوستت دارم ...

حرف دیگران ()

14/7/1387 تولد رفيق و محرمِ دردامِ ، تولد خواهر‏ِ عزيزمِ ...

خواهري که چند سالي شبها براي آغوش گرمش چه گريه‏هايي که نکردم ...

خواهري که وقتي ميبينمش نه ميتونم در آغوش بگيرمش و نه ميتونم در آغوشش آرام بگيرم ...

چون دور و ورم انقدر فکر منفي است که ...

وقتي داشتم براي امتحانهاي خرداد ميخوندم پيش خودم ميگفتم امتحانا که تموم بشه ميتونم به بهونه‏هاي مختلف پيشش برم ولي کنکور لعنتي مثل يه سنگ بزرگ افتاد جلو راهم و هيجوريم از سرِ راهم کنار نميره !

حالام دارم ميگم اين يک سال را ميخونم و انشاا... دانشگاه قبول ميشم و تموم ميشه ، ولي ...

ولي سال ديگه ميشه 18سالم ، آيا بازهم ميتونم مثل پارسال در آغوشم بگيرمش ، سرم رو روي شونهاش بزارم و آروم بگيرم ، يا بخاطر خيلي چيزها بايد ازش فاصله بگيرم ؟

ولي اينها همه بهانس !!! بهانه‏ي چه نميدانم ...

خواهرکم ، خواهر کوچولم ...

اين و بدون که تا‏ آخره عمرم پيشتم و تا وقتي که بخواهي ميمونم !!!

اين و بدون شاديهات و خندهات مالِ همه کس و همه جاس ولي غمهات و گريه‏هات مالِ من و گوش من و اگر بودم آغوشم !!!

خواهرکم تولدت را بهت تبريک ميگم از اين فاصله دور ...

برات آرزوي بهترين‏ها را ميکنم ...

آرزو ميکنم به جا و کسي که ميخواهي برسي !!!

 خواهرکم دوست دارم خيلي ، اندازه هرچي که فکرش را کني ...

اينم بدون فقط خواهرمي و بس !!!

به اميد ديدارت ...

دلم برات تنگ شده ...

شاد باشيد ...

خدانگهدارتان ...

حرف دیگران ()